ประชุมทุก 15 วัน : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 83 / 135

ธรรมะเพื่อประชาช สุกร โพธิสัตว์ ១៨៩ หนักหนาสาหัสสักปานใด จะมีบุญเป็นเครื่องคุ้มครองเสมอ ผู้ที่ เป็นนักสร้างบารมี ต้องหมั่นทำความบริสุทธิ์ให้เกิดขึ้นกับ ทำได้เช่นนี้ สมควรเรียกว่าผู้ไม่มีเหงื่อไคล คือบ

การมีบุญเป็นเครื่องคุ้มครองชีวิต แม้จะประสบความยากลำบาก ในการเป็นนักสร้างบารมี ต้องทำความบริสุทธิ์ให้เกิดขึ้นในตัวเอง โดยการปฏิบัติธรรมทุกวันเข้าถึงพระธรรมกาย ชีวิตที่เข้าถึงธรรมกายแสดงถึงความสมบูรณ์ใ

เทวดาเตือนภัย ១៩៦ เป็นหัวหน้า แบ่งเป็นฝ่ายละ ๕๐๐ ครอบครัว หัวหน้าทั้งสองนั้น คนหนึ่งเป็นพาลมัวเมาในรส คนหนึ่งเป็นบัณฑิต วันหนึ่งพวก ฝ่ายพาลคิดว่า พวกเราไม่ได้ดื่มสุรามานานแล้ว เรามาทำเมรัย ด้วยน้ำอ้อย

เรื่องราวเกี่ยวกับการที่เทวดาเตือนภัยถึงผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นเมื่อพวกมนุษย์ละเลยในการรักษาความสะอาด สองฝ่ายมีหัวหน้าที่แตกต่างกัน หนึ่งฝ่ายเสน่ห์ทางรสชาติและอีกฝ่ายเป็นบัณฑิต เทวดาโกรธเกี่ยวกับการดื่ม

ธรร อานุภาพแห่งความจริง ๒๔๐ ธรรมชาติของใจที่หลุดพ้นจากอาสวกิเลส เป็นจิตใจที่ บริสุทธิ์ผ่องใส ปลอดโปร่งโล่งเบาสบาย พ้นจากพันธนาการ ทั้งปวง เป็นอิสระเหมือนลมพัดไปในอากาศ จิตใจที่สดใสอยู่ใน กลางกาย เป็นจ

ใจที่หลุดพ้นจากอาสวกิเลสเป็นจิตใจที่บริสุทธิ์และมีความสุข แม้อยู่ท่ามกลางปัญหาหรืออุปสรรคก็สามารถฝ่าฟันได้ ด้วยพลังแห่งความหวัง ใจที่ฝึกดีมีอานุภาพที่สามารถสร้างแรงกาย แรงใจ และแรงวาจาอย่างมีประสิทธิภ

Dsuem ประชาช สิ่งที่ทำได้ยาก เมื่อให้ไปแล้ว ๒๕๓ ตรัสต่อไปว่า “ภิกษุ ไม่เพียงแต่ภพชาตินี้เท่านั้น แม้ในอดีต เธอก็เคยถูกหญิงนี้ทําจนแทบเป็นบ้ามาแล้ว แต่อาศัยบัณฑิต จึงรอดชีวิตมาได้” จากนั้นพระองค์ทรงนำอ

เนื้อหานี้เล่าถึงประสบการณ์ความรักและความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงของบุตรชายของปุโรหิตเมื่อเห็นอัครมเหสี ทำให้เขาเกิดความรู้สึกที่รุนแรงและปวดร้าว จนถึงขั้นเจ็บป่วย ต้องพึ่งพระราชาเพื่อให้ความช่วยเหลือ ในร

ธรร ความชั่วแม้เล็กน้อยไม่ควรทำ ๒๖๐ การประพฤติปฏิบัติธรรมด้วยการหมั่นทำใจหยุดนิ่งที่ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นภารกิจที่สำคัญยิ่งของนักสร้างบารมี การที่เราเกิดมาในแต่ละภพแต่ละชาติ จุดมุ่งหมายสูงสุดของ

การประพฤติปฏิบัติธรรมโดยการหยุดใจที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เป็นภารกิจสำคัญของนักสร้างบารมี จุดมุ่งหมายสูงสุดคืออายตนนิพพาน ซึ่งต้องอาศัยบุญบารมีและความเพียรพยายามที่ยิ่งใหญ่ การที่เราจะเข้าถึงกายธรรมอรห

ธรรมะเพื่อประชาชน เมตตาบารมี ကောဇ ที่เกิดแล้วหรือที่แสวงหาภพเกิดใหม่ ขอสัตว์ทั้งปวงเหล่านั้น จงเป็นผู้มีตนถึงความสุขเถิด มารดาถนอมบุตรคนเดียวผู้เกิดในตนด้วยชีวิตฉันใด บุคคลพึงเจริญเมตตาอันไม่มีประมาณใ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเจริญเมตตาและความกรุณาในมนุษย์และสรรพสัตว์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอนให้ทุกคนมีจิตประกอบด้วยเมตตา เพื่อไม่ให้เบียดเบียนกันและกัน และนำไปสู่ความสุขอย่างแท้จริง ทุกคนควรเสริมสร้างเมตตาบาร

ธรรมะเพื่อประชาช เมตตา บารมี ๓๓๙ ก็หามิได้ เราทำอย่างนี้มิได้ปรารถนาความเป็นท้าวสักกะจอม เทพหรือเป็นพรหมเลย แต่เราปรารถนาสัพพัญญุตญาณซึ่งเป็น ที่รักยิ่งของเรามากกว่างาคู่นี้ ตั้งร้อยเท่าพันเท่า ขอบุญน

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของความเมตตาและบารมีในธรรมะ โดยยกตัวอย่างถึงเรื่องราวของพญาช้างที่แสดงความเมตตาและความไม่ผูกพยาบาท รวมถึงการมีใจที่เต็มไปด้วยมหากรุณาในการช่วยเหลือผู้อื่น เรื่องนี้นี้เน้นถึ

ธรรมะเพื่อประชาช เมตตา บารมี ๓๔๑ เพราะฉะนั้น การบำเพ็ญเมตตาบารมีให้ได้ดีที่สุด จะต้องน้อมนำใจมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายในตัวของเรา หยุดเข้าไปในแหล่งแห่งความปรารถนาดี จนกระทั่งเกิดเป็น เมตตาบารมีที่ก่อเ

บทความนี้เน้นการบำเพ็ญเมตตาบารมีโดยการหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายในตัวเอง ซึ่งนำไปสู่อารมณ์ของความรักและความปรารถนาดีอย่างแท้จริง ควรฝึกฝนเป็นประจำทุกวันเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายในได้.

ผู้ควรประดับดอกไม้ทิพย์ ๓๖๐ แหลมคม และเหมือนถูกบีบรัดด้วยแผ่นเหล็ก ล้มลงนอนร้อง ครวญครางบนพื้นมหาชนเห็นอย่างนั้น พากันถามว่าเกิดอะไรขึ้น ปุโรหิตสารภาพว่า ที่ตนเองเป็นเช่นนี้คงเพราะการพูดเท็จ เพื่อ ขอด

ในเรื่องนี้ ปุโรหิตตกอยู่ในสถานการณ์ที่ทุกข์ทรมานหลังจากที่โกหกเพื่อขอดอกไม้ทิพย์จากเทพบุตร ในขณะที่มหาชนพยายามช่วยเขา แต่ล้มเหลวเพราะอำนาจของวิบากกรรมที่เขาเก็บเกี่ยว ผลจากการกระทำที่ไม่ดีนี้ทำให้เกิ

Bsumaประช โอวาทที่เหมาะ ๓๖๔ การเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ เป็นเรื่องราวที่ มนุษย์ยังคงสงสัย และค้างคาอยู่ในใจว่า มนุษย์เกิดมาจากไหน มาทําไม ตายแล้วจะไปไหน และเป้าหมายสูงสุดของชีวิตคืออะไร เป็นคำถามที

เนื้อหาพูดถึงการเวียนว่ายตายเกิดเป็นสิ่งที่มนุษย์สงสัยและเพิ่งเข้าใจได้เมื่อมีโอกาสศึกษาพระพุทธศาสนา ซึ่งสอนให้เราเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต และแสวงหาความบริสุทธิ์ให้ใกล้ชิดกับพระรัตนตรัย นำไปสู่การรู

Dsuem ประชาช ผู้ถึงความพินาศ ๔๑๕ ในอดีตกาล ครั้งพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นนกพิราบ ครั้งนั้น ชาวเมืองพาราณสีพากันแขวนกระเช้าหญ้าไว้ในที่ต่างๆ เพื่อให้ ฝูง

ในกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นนกพิราบและมีการแขวนกระเช้าหญ้าให้กับนก เมื่อกาเห็นนกพิราบบินมาที่โรงครัวก็คิดแผนเพื่อได้กินเนื้อ เมื่อพระโพธิสัตว์ถามเกี่ยวกับกา กาตอบว่าอยากจะเป็นบริวารแต่พระ

ผู้ถึงความพินาศ ๔๒๐ ขอจงตะหนักไว้ว่า ไม่มีเรื่องใดสำคัญเท่าการทําความดี คนที่ ชอบอ้างว่าต้องทําเรื่องโน้นเรื่องนี้ อ้างว่ายังไม่พร้อมที่จะ ทำความดี จึงเป็นผู้ที่ประมาท เพราะการแสวงหาทรัพย์หรือได้ ครอบ

ในโลกนี้ไม่มีเรื่องใดสำคัญเท่าการทำความดี ผู้คนควรตระหนักถึงความสำคัญของการให้และการทำทาน เพราะการแสวงหาทรัพย์สินไม่สามารถสร้างความสุขที่แท้จริงได้เท่าเทียมกับการใช้ทรัพย์เพื่อประโยชน์ส่วนรวม การทำควา

ผู้มีความเที่ยง ยงธรรม ៤៣៨ เพื่อคล้อยตามพระราชา แต่ครั้งนี้เขาได้รับสินบนจากพ่อค้าม้า จึงตีข้าวสาร ๑ ทะนานเท่ากับเมืองพาราณสี อำมาตย์ทั้งหลาย ได้ฟังต่างพากันตบมือหัวเราะเยาะเย้ยว่า “เมื่อก่อนพวกเราคิด

เรื่องราวเกี่ยวกับความสำคัญของความเที่ยงธรรมในการตัดสินโดยเฉพาะในหน้าที่ในการรักษากฎหมาย โดยกล่าวถึงผู้มีความรับผิดชอบและการขจัดอคติที่มีผลต่อการตัดสินใจ เช่น ความลำเอียงเพราะรัก ชัง หลง หรือกลัว เพื่

ธรร โกรธกันไปทำไม ៤៤៨ เมื่อท่าบ่อยๆ จิตของเราจะมีแต่ความสุข โลกนี้ก็จะมีแต่ ความสงบร่มเย็น มองไปทางไหนก็มีแต่ความรัก ความเมตตา ปรารถนาดีต่อกัน จะเป็นโลกที่มีแต่สันติสุขอย่างแท้จริง โลกจะร่มเย็นดับทุกข

อานิสงส์ถวายสังฆาราม ๒๔ ไปเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ ต้องขออนุญาตจากพระเถระรูปนี้ก่อน เพราะท่านจะรู้เวลาอันควรหรือไม่ควร ทำให้พระกุมารอยาก ได้รับตำแหน่งของภิกษุผู้ใกล้ชิดพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบ้าง จึง ปรารภกับพ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระสุมนกุมารที่ได้รับคำแนะนำจากพระพุทธองค์ให้ทำทานและสร้างมหาวิหารเพื่อรองรับภิกษุสงฆ์ โดยพระองค์ได้ซื้ออุทยานและสร้างสถานที่พักเพื่อถวายแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและภิกษุสงฆ์ การถวายมหาทา

Bsual อานิสงส์ถวาย มหาวิหารทาน เพื่อนๆ ครั้นฟังเช่นนั้นก็เห็นด้วย จึงร่วมกันบริจาค ทรัพย์สร้างมหาวิหารให้ใหญ่กว่าของใครๆ ไว้ในบริเวณวัดนั้น หัวหน้าช่างหูกได้บริจาคทรัพย์หนึ่งพันกหาปณะ คนที่เหลือก็ บริ

เรื่องราวเกี่ยวกับเพื่อนๆ ที่รวมตัวกันบริจาคทรัพย์สร้างมหาวิหารในวัด หลายคนบริจาคจำนวนมากทำให้การก่อสร้างสำเร็จลุล่วง โดยมีการฉลองด้วยมหาทานแก้พระสงฆ์และถวายจีวรแก่พระสงฆ์สองหมื่นรูป นอกจากนี้ภรรยาของ

ธรรมะเพื่อประชาช อานิสงส์ถวายเสา ๑ ต้น ร่วมสร้างศาลา ๔๗ บางคนบุญมาก บางคนบุญน้อย ความแตกต่างกันตรงจุดนี้ที่ ทำให้แตกต่างกันทั้งรูปร่าง หน้าตา ผิวพรรณวรรณะและความ เป็นอยู่ การที่เราจะสมความปรารถนาได้ใน

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของบุญที่มีต่อชีวิต และการสร้างบารมีอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดผลดีแก่ตนเองและผู้อื่น โดยยกตัวอย่างจากชีวิตของพระอรหันต์ที่มีการสร้างบุญซึ่งนำมาซึ่งผลแห่งความสำเร็จในชีวิต รวม

อานิสงส์ของการทำจิตผ่องใส วันละ 900 รูป จนตลอดพระชนมายุ เป็นผู้มีส่วนในการถวาย อสทิสทาน แต่เวลาใกล้จะสิ้นพระชนม์ ได้นึกถึงการกล่าวตู่ พระสวามีด้วยคำเท็จเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ก็ไปตกนรกอยู่ ๗ วัน เรื่

เนื้อหานี้พูดถึงอานิสงส์ของการทำจิตให้ผ่องใส รวมถึงเหตุการณ์ของพระนางมัลลิกาเทวี ที่ต้องเผชิญกับการกล่าวเท็จและผลกระทบที่เกิดขึ้น ตามที่มีการเล่าถึงในโบราณราชประวัติ โดยมีข้อคิดเกี่ยวกับการทำดีและผลที

ธรร อานิสงส์ของการทำจิตผ่องใส พระบาทของพระตถาคตเจ้า ๔ อย่างนี้ มีค่านับไม่ได้ ในเวลา จะสิ้นพระชนม์ พระนางมัลลิกามิได้ทรงนึกถึงอสทิสทานหรือ ทานที่ได้เคยบริจาคเอาไว้เลย ทรงระลึกถึงกรรมอันลามกนั้น เพียงค

บทความนี้เล่าถึงอานิสงส์ของการทำจิตผ่องใส โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวอย่างจากพระนางมัลลิกา ที่แม้ต้องรับกรรมจากการทำบาปในช่วงสุดท้ายของชีวิต แต่บุญที่ได้สั่งสมมา ทำให้พระนางได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตหลังจากส

suall อานิสงส์ถวายข้าวตัง ๑๕๔ เหลือรอดเพียงผู้หญิงคนเดียวเท่านั้นที่หลบหนีออกไปได้ทัน เธอได้ทิ้งทุกอย่าง ตั้งแต่ทรัพย์สมบัติ บ้านเรือนและ ของมีค่ามากมายแล้วรีบหนีไปเพื่อให้มีชีวิตอยู่รอด หลังจากหนีไป

บทความนี้อธิบายถึงอานิสงส์ของการถวายข้าวตังผ่านเรื่องราวของหญิงยากไร้ที่หนีจากวิบากกรรม เมื่อพระมหากัสสปเถรเห็นถึงโอกาสช่วยเธอจากกรรมที่กำลังจะตามมา จึงหวังให้เธอถวายข้าวตังที่มีเพื่อเป็นบุญส่งผลให้ได